مدیر مرکز رتبهبندی شرکتهای برتر، در نشست خبری بیستونهمین سال رتبهبندی شرکتهای برتر ایران (IMI۱۰۰) گفت: رتبهبندی شرکتها نزدیک به سه دهه پیش با اقتباس از مدلهای بینالمللی معتبر در سازمان مدیریت صنعتی آغاز شد و امروز بر اساس نیازهای کشور به ۳۳ شاخص رسیده است. به گفته او، هدف این مرکز تنها انتشار فهرست شرکتهای برتر یا برگزاری یک رویداد نیست، بلکه ارائه تحلیل و بینش به مدیران، سرمایهگذاران و سیاستگذاران برای تصمیمگیری بهتر است.
بهنام فیضآبادی با اشاره به تاریخچه رتبهبندی شرکتهای برتر ایران توضیح داد: حدود ۳۰ سال پیش، این فرایند با اقتباس از مدلهای بینالمللی که کارکرد آنها در سطح جهانی معتبر است، کلید خورد. در آن زمان تعداد شاخصها محدود بود، اما امروز با توجه به نیازهای کشور، شاخصهای ارزیابی به ۳۳ شاخص افزایش یافته است. او افزود: اطلاعات هزاران شرکت از منابع مختلف و گزارشهای حسابرسیشده دریافت میشود و پس از پردازش، ۵۰۰ شرکت برتر در بخشهای مختلف معرفی میشوند.
رتبهبندی فقط یک فهرست نیست
مدیر مرکز رتبهبندی شرکتهای برتر تأکید کرد: هدف ما صرفاً انتشار لیستی از شرکتهایی که بیشترین فروش را داشتهاند، نیست. ما در قالب هفت حوزه اصلی و ۳۳ شاخص، تحلیلهای تخصصی خود را در اختیار شرکتهای مشترک قرار میدهیم. این شاخصها شامل سودآوری، عملکرد، بهرهوری، صادرات، نقدینگی، وضعیت بدهی و ارزش بازار شرکتها میشود. به گفته او، برخی شرکتها به اطلاعات تخصصی و تکمیلی نیاز دارند که این خدمات در قالب گزارشهای تخصصی و محصولات رتبهبندی ارائه میشود.
نگاه فراتر از سود و فروش
فیضآبادی با بیان اینکه در مرکز رتبهبندی تنها به درآمد و سود شرکتها نگاه نمیشود، گفت: از سود شرکت مهمتر رشد فروش آن است و از سود و فروش، فروش سرانه، ارزش افزوده ایجادشده، رشد دارایی در بازه زمانی و رشد اشتغال اهمیت بیشتری دارد. این اطلاعات تخصصی در کنار رتبه فروش در اختیار حاکمیت و مدیران شرکتها قرار میگیرد. او در حوزه بهرهوری نیز به بررسی میزان سود، بازده فروش، بازده دارایی، بازده ارزش ویژه و گردش داراییها اشاره کرد و گفت: در بخش صادرات نیز تنها حجم صادرات بررسی نمیشود، بلکه رشد صادرات، صادرات سرانه و سهم صادرات از فروش نیز مورد توجه قرار میگیرد.
از داده به اطلاعات و از اطلاعات به بینش
مدیر مرکز رتبهبندی شرکتهای برتر ادامه داد: ما در رتبهبندی شرکتها صرفاً مجموعهای از اعداد را منتشر نمیکنیم، بلکه نشان میدهیم اگر شرکتی به دستاوردی رسیده، این نتیجه عملکرد سیاستها و مدیریت آن شرکت بوده است. صورتهای مالی شرکتها بازتاب تصمیمهای مدیریتی است؛ مثلاً اینکه شرکت بر اساس چه استراتژی توسعه بازار به رشد فروش و صادرات بیشتر رسیده یا استراتژی سرمایهگذاری آن در رشد ساختار داراییها چگونه بوده است. این اطلاعات برای بسیاری از مدیران صنایع و بنگاههای بزرگ ارزشمند است و به آنها کمک میکند بدانند اگر رتبهای کسب کردهاند یا رتبهای را از دست دادهاند، چه تصمیمهایی پشت این تغییر بوده است.
ارزیابی در گروههای صنعتی و مقایسه با رقبا
فیضآبادی با اشاره به طبقهبندی شرکتها در ۳۲ گروه صنعتی گفت: طبقهبندی آیسیآی را مبنای کار قرار دادهایم تا شرکتها علاوه بر بررسی وضعیت عمومی خود، بتوانند جایگاهشان را در گروه صنعتی مربوط نیز ببینند. مدیر شرکت باید همیشه این پرسش را مطرح کند که من کجا ایستادهام، وضعیت شرکت من چگونه است، رقیب من کجا ایستاده و در چه شاخصی از رقبا بهتر یا ضعیفتر هستم. به گفته او، فلسفه اصلی رتبهبندی همین است که از داده به اطلاعات، از اطلاعات به تحلیل و از تحلیل به بینش برسیم تا حاکمیت و مدیران بنگاهها تصمیمهای بهتر بگیرند.
اقتصاد کلان؛ تصویر بزرگ عملکرد بنگاهها
مدیر مرکز رتبهبندی شرکتهای برتر در جمعبندی سخنان خود گفت: اقتصاد کلان تصویر بزرگ عملکرد بنگاهها در کشور است و ما در مرکز رتبهبندی تلاش میکنیم بخشی از این تصویر بزرگ را بهعنوان آینه در برابر مدیران و تصمیمگیران قرار دهیم تا هم امروز خود را بهتر ببینند و هم مسیر فردای خود را بهتر انتخاب کنند. او افزود: شرکتهایی که میخواهند در رتبهبندی امسال مشارکت کنند و دادههای خود را ارسال کنند، میتوانند به سامانه رتبهبندی مراجعه کنند و از مزایای اشتراک، دادههای تخصصی و گزارشهای ویژه بهرهمند شوند.