چالش‌های طراحی عینک هوشمند سامسونگ؛ چگونه وزن، گرما و شارژدهی بهینه شدند؟

شرکت سامسونگ اواسط تابستان امسال با رونمایی از عینک هوشمند (Intelligent Eyewear) جدید خود گام تازه‌ای برای توسعه عینک‌های مجهز به هوش مصنوعی برداشت؛ محصولی که قرار است بخشی از تجربه کار با هوش مصنوعی را از نمایشگر گوشی خارج و به محیط واقعی اطراف کاربر منتقل کند. عینک هوشمند سامسونگ قرار نیست جای تلفن همراه را بگیرد؛ بلکه قرار است بخشی از تجربه‌های استفاده از موبایل را بدون نیاز به در دست گرفتن تلفن همراه، درست در لحظه‌ای که کاربر به آن‌ها نیاز دارد، در اختیار او قرار دهد.

شناسه خبر: ۲۹۰۰۶
چالش‌های طراحی عینک هوشمند سامسونگ؛ چگونه وزن، گرما و شارژدهی بهینه شدند؟
به گزارش جهش اقتصاد،

این رویکرد، عینک هوش مصنوعی را صرفا به یک دوربین یا دستیار صوتی روی صورت محدود نمی‌کند. این دستگاه جدید، با استفاده از دوربین، میکروفون و بلندگوهای تعبیه‌شده در فریم، می‌تواند محیط اطراف کاربر را درک کند و تجربه‌های گسترده‌ای را در اختیار او بگذارد. این عینک حاصل چند دهه تجربه سامسونگ در مهندسی موبایل و طراحی سخت‌افزار است؛ محصولی که در کنار قابلیت‌های هوش مصنوعی، بر راحتی استفاده روزمره و اتصال یکپارچه به اکوسیستم Galaxy تمرکز دارد.

در ادامه، نگاهی داریم به تصمیم‌های مهندسی و طراحی پشت این محصول و مسیری که سامسونگ برای گسترش تجربه هوش مصنوعی در اکوسیستم Galaxy دنبال می‌کند.

مهندسی دقیق در خدمت راحتی روزمره  

جیمز چوی، معاون اجرایی و مدیر تیم تحقیق‌وتوسعه واقعیت گسترده (XR) بخش تجربه موبایل (MX) سامسونگ در مورد روند طراحی عینک‌های هوشمند می‌گوید: «مسیر توسعه عینک‌های هوشمند از تجربه سامسونگ در ساخت Galaxy XR آغاز شد. این تجربه به تیم مهندسی کمک کرد تا درک دقیق‌تری از طراحی فناوری‌هایی به دست آورد که مستقیما روی صورت قرار می‌گیرند. عینک هوش مصنوعی برخلاف گوشی یا ساعت هوشمند، روی صورت کاربر می‌نشیند و به همین دلیل حتی یک‌دهم میلی‌متر اهمیت دارد، چرا که کوچک‌ترین تغییر در وزن، ضخامت، تعادل یا نحوه مدیریت گرما می‌تواند بر تجربه استفاده تاثیر بگذارد. براین اساس در روند طراحی عینک‌ها، این محدودیت‌ها را همزمان با نیازهای سخت‌افزاری محصول در نظر گرفتیم.»

برای رسیدن به بدنه‌ای باریک و سبک، سامسونگ از از لولاهای ظریف و مقاوم، فناوری‌های پیشرفته ساخت و قطعات سخت‌افزاری بهینه‌شده، استفاده کرده است. ساختار لولا علاوه بر مقاومت در برابر خوردگی، برای تحمل فشارهای ناشی از استفاده روزمره طراحی شده و معماری اختصاصی دسته‌ها نیز استحکام فریم را افزایش می‌دهد. سامسونگ برای کنترل گرمای پردازنده نیز از ماده گرافیتی حرارتی در بخش چپ عینک استفاده کرده تا انتقال گرما به صورت کاربر کاهش پیدا کند.

تناسب با صورت نیز به ‌اندازه وزن و ابعاد اهمیت داشته است؛ سامسونگ با کمک طراحی محاسباتی و شرکای خود در صنعت عینک، نقاط تماس مختلف مانند پیشانی، استخوان گونه و پشت گوش را بررسی و وزن دو طرف فریم را متعادل کرده تا فشار وارده به دو سمت صورت به حداقل برسد. این مجموعه تصمیم‌ها نتیجه سرمایه‌گذاری بلندمدتی است که تاکنون به ثبت حدود 200 درخواست اختراع مرتبط با عینک‌های هوشمند منجر شده است. 

عینک هوشمند سامسونگ علاوه بر طراحی سبک و باریک، باید بتواند شرایطی را که یک عینک در استفاده روزمره با آن روبه‌رو می‌شود نیز تحمل کند. سامسونگ برای این محصول، در کنار استانداردهای کنترل کیفیت محصولات Galaxy، مجموعه‌ای از آزمایش‌های اختصاصی را در نظر گرفته تا مقاومت آن در شرایط مختلف بررسی شود. این عینک در کنار استانداردهای کیفی محصولات گلکسی، آزمایش‌های اختصاصی از جمله مقاومت در برابر دمای بالا، رطوبت، ضدآفتاب، مواد آرایشی و عرق را نیز پشت‌سر گذاشته است. در حوزه شارژدهی، بهینه‌سازی سخت‌افزار و نرم‌افزار، امکان استفاده فعال تا 9 ساعت با یک بار شارژ (حتی هنگام استفاده از قابلیت‌هایی مانند Gemini و ضبط ویدئو) را فراهم کرده، همچنین کیس شارژ همراه می‌تواند بیش از هفت بار عینک را به‌طور کامل شارژ کند.

عینک هوش مصنوعی؛ گامی فراتر از صفحه‌نمایش

برای فراگیر شدن عینک‌های هوش مصنوعی، این عینک‌ها پیش از هر چیز باید محصولی باشند که کاربران بخواهند هر روز از آن استفاده کنند. از نگاه سامسونگ، رسیدن به چنین تجربه‌ای فقط به قابلیت‌های هوش مصنوعی وابسته نیست و به مهندسی دقیق، فناوری‌های موبایل و شناخت نحوه استفاده مردم از فناوری در زندگی روزمره نیاز دارد. عینک‌های هوش مصنوعی با درک آنچه کاربر می‌بیند و می‌شنود، می‌توانند اطلاعات و کمک موردنیاز او را متناسب با موقعیت ارائه کنند؛ این تجربه‌ها از راهنمایی لحظه‌ای و ترجمه آغاز می‌شوند و تا ثبت تصویر بدون نیاز به در دست گرفتن تلفن همراه ادامه پیدا می‌کنند.

جیمز چوی، درباره این رویکرد می‌گوید: «هدف ما جایگزین کردن گوشی موبایل نیست؛ بلکه ساخت عینک‌های هوش مصنوعی است که به افراد کمک کنند کمتر به تلفن همراه وابسته باشند و در عین حال، تجربه‌ای ارزشمندتر و کاربردی‌تر از تعامل با دستگاهی که به آن اعتماد دارند داشته باشند».

به این ترتیب، عینک هوشمند سامسونگ قرار است در کنار تلفن همراه، بخشی از تجربه کار با موبایل را به محیط اطراف کاربر بیاورد؛ رویکردی که سامسونگ آن را نخستین گام برای شکل‌گیری نسل جدید رابط هوش مصنوعی موبایل می‌داند. 

بخشی از اکوسیستم گلکسی

عینک هوشمند جدید سامسونگ یک ابزار پوشیدنی است که در کنار گوشی‌های گلکسی و دیگر محصولات این اکوسیستم فعالیت می‌کند. این ارتباط به کاربر اجازه می‌دهد بدون دخالت دست به برنامه‌ها و سرویس‌های آشنای خود، از اپلیکیشن‌های سامسونگ و گوگل تا محتوای سایر سرویس‌ها، دسترسی داشته باشد. برای نمونه، کاربر می‌تواند ضبط ویدئو را با عینک آغاز کند، پیش‌نمایش آن را در Now Bar گوشی ببیند و سپس در Galaxy Gallery به آن دسترسی داشته باشد؛ در این میان، فناوری Split Computing بخشی از پردازش را میان عینک و گوشی متصل تقسیم می‌کند تا از منابع سخت‌افزاری هر دو دستگاه به‌شکل بهینه استفاده شود.

این یکپارچگی به محصولات پوشیدنی دیگر نیز تسری پیدا می‌کند؛ کاربر می‌تواند از طریق نمایشگر Galaxy Watch یا ژست‌های حرکتی برخی عملکردهای عینک را کنترل کند و اتصال Galaxy Buds نیز انتقال بدون‌وقفه صدا میان دستگاه‌ها را ممکن می‌سازد.

براین اساس، سامسونگ عینک هوشمند را به عنوان یک عضو تازه از اکوسیستم Galaxy تعریف کرده است؛ دستگاهی که بخشی از قابلیت‌های آن به صورت مستقل اجرا می‌شوند، اما در کنار تلفن همراه و دیگر محصولات Galaxy تجربه کامل‌تری ایجاد می‌کند.

حریم خصوصی، یکی از ستون‌های طراحی 

قرار گرفتن دوربین و میکروفون روی عینکی که قرار است در طول روز همراه کاربر باشد، حریم خصوصی را به یکی از مسائل اصلی طراحی تبدیل می‌کند. جیمز چوی درباره اهمیت این موضوع می‌گوید: «با شخصی‌تر شدن هوش مصنوعی و گسترش حضور آن در زندگی روزمره، اعتماد اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. به همین دلیل، حریم خصوصی از ابتدا در طراحی عینک هوشمند در نظر گرفته شده است.»

سامسونگ برای این بخش، سازوکارهایی را در خود محصول تعبیه کرده است. یک LED در بخش بیرونی عینک برای اطلاع‌رسانی به اطرافیان و یک LED داخلی برای اطلاع کاربر از فعال بودن ضبط در نظر گرفته شده است. قابلیت تشخیص قرار گرفتن عینک روی صورت، هنگام برداشتن آن ضبط را به طور خودکار متوقف می‌کند. همچنین اگر نشانگر LED خارجی پوشانده شود، قابلیت تشخیص مسدود شدن نشانگر، ضبط را غیرفعال می‌کند.

کاربر می‌تواند تنظیمات مربوط به حریم خصوصی و شخصی‌سازی را از طریق تلفن همراه Galaxy متصل مدیریت کند. سامسونگ همچنین اعلام کرده است که داده‌های صوتی، ویدئویی و Screen Sharing کاربران برای آموزش مدل‌های هوش مصنوعی استفاده نمی‌شوند.

این بخش از طراحی، اهمیت زیادی برای آینده عینک‌های هوش مصنوعی دارد. هرچه چنین دستگاهی بیشتر بتواند محیط اطراف را درک کند، حساسیت نسبت به زمان و نحوه جمع‌آوری داده نیز بیشتر خواهد شد. در نتیجه، شفافیت درباره فعال بودن دوربین و کنترل کاربر بر داده‌ها، به اندازه وزن و عمر باتری بخشی از تجربه محصول خواهد بود.

آغاز مسیری تازه برای هوش مصنوعی پوشیدنی

سامسونگ عینک هوشمند را پایان یک مسیر نمی‌داند، بلکه آن را نخستین گام برای شکل‌گیری تجربه‌ای تازه از هوش مصنوعی در محصولات پوشیدنی می‌بیند. همان‌طور که این شرکت در گذشته با گوشی‌های تاشو به توسعه یک دسته جدید از محصولات موبایلی کمک کرد، حالا تلاش می‌کند با عینک هوشمند، استانداردهای تازه‌ای برای تعامل با هوش مصنوعی ایجاد کند.

جیمز چوی در توضیح چشم‌انداز سامسونگ می‌گوید: « این عینک قدمی رو به جلوست در مسیری که هوش مصنوعی را پوشیدنی‌تر، شخصی‌تر و بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی روزمره می‌کند. اما این تنها آغاز راه خواهد بود.»

در این نگاه، آینده عینک‌های هوشمند فقط به اضافه شدن قابلیت‌های بیشتر محدود نمی‌شود، بلکه به این بستگی دارد که این فناوری تا چه اندازه بتواند به شکلی طبیعی و قابل اعتماد با زندگی روزمره کاربران هماهنگ شود.

 

 

 

 

 

ارسال دیدگاه