رئیس سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران با تأکید بر ضرورت بازنگری در اسناد و برنامههای مدیریت بحران کشور گفت: اگرچه در سالهای اخیر به نیازهای زنان در اسناد ملی توجه شده است، اما همچنان نگاه غالب، نگاهی حمایتی و مبتنی بر آسیبپذیری است و باید جای خود را به رویکردی مبتنی بر نقشآفرینی و ظرفیتسازی زنان در مدیریت بحران بدهد.
به نقل از روابط عمومی سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران ، علی نصیری در وبینار «ادغام سلامت زنان و بارداری در برنامههای مدیریت بحران» با اشاره به بررسی اسناد بالادستی مدیریت بحران کشور اظهار کرد: در قوانین و برنامههای ملی مدیریت بحران، موضوع زنان، مادران باردار، کودکان، سالمندان و افراد دارای نیازهای ویژه مورد توجه قرار گرفته است، اما این توجه هنوز متناسب با نقش و ظرفیت واقعی زنان در مدیریت بحران نیست.
وی افزود: بخش قابل توجهی از اسناد موجود، زنان را در کنار گروههای آسیبپذیر تعریف کردهاند، در حالی که تجربههای اخیر کشور نشان داده زنان علاوه بر نیازهای خاص، از ظرفیتهای مؤثری در حوزه تابآوری اجتماعی، مدیریت محلی و سازماندهی مشارکتهای مردمی برخوردار هستند.
رئیس سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران با اشاره به ضرورت بازنگری در برنامههای ملی مدیریت بحران گفت: اسناد موجود باید با بهرهگیری از نگاههای جدید و تجربیات میدانی بهروزرسانی شوند تا جایگاه زنان در حوزههای پیشگیری، آمادگی، پاسخ، بازسازی و بازتوانی بهصورت دقیقتر و جامعتر دیده شود.
نصیری با بیان اینکه بسیاری از نیازهای زنان در شرایط بحرانی ماهیتی متفاوت از مردان دارد، خاطرنشان کرد: موضوعاتی مانند سلامت باروری، امنیت، حریم خصوصی، شرایط اسکان، خدمات بهداشتی و دسترسی به امکانات عمومی باید در طراحی برنامههای مدیریت بحران مورد توجه ویژه قرار گیرد.
وی همچنین بر لزوم استفاده از ظرفیت شبکههای اجتماعی و محلی زنان تأکید کرد و گفت: تجربه بحرانهای اخیر نشان داده است که زنان در حفظ انسجام اجتماعی، تداوم فعالیتهای محلی و ارائه حمایتهای روانی و اجتماعی نقش مؤثری ایفا میکنند و این ظرفیت باید در ساختارهای رسمی مدیریت بحران به رسمیت شناخته شود.
رئیس سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران در پایان با اشاره به ضرورت همکاری میان دستگاههای مسئول حوزه سلامت و مدیریت بحران اظهار کرد: بازنگری اسناد، توسعه آموزشهای تخصصی و بهرهگیری از ظرفیت نهادهای اجتماعی و مردمی میتواند به ارتقای آمادگی کشور برای پاسخگویی به نیازهای زنان و خانوادهها در شرایط بحران کمک کند.
