قطار توسعه صنعت فولاد، اینبار در ایستگاه شادگان توقفی تاریخی دارد. پس از سالها انتظار، پروژه فولادسازی شادگان با شتابی کمنظیر به مرحله پیشراهاندازی رسیده و همین روزها، نخستین شمش بیلت از دل کوره قوس الکتریکی ۱۴۰ تُنی، گرمابخش خط تولید فولادسازی شادگان خواهد شد؛ خبری که نهتنها دمای خطوط تولید را بالا میبرد، بلکه دمای امید را در دل صدها جوان جویای کار شادگانی به اوج میرساند.
فولاد، نماد صنعتیشدن و یکی از شاخصهای اصلی توسعهیافتگی کشورهاست. ایران با وجود محدودیتها و تحریمها، توانسته جایگاه دهم جهانی را در تولید فولاد بهدست آورد؛ جایگاهی که با حمایت دولتها و اجرای طرحهای توسعه، قابلیت ارتقا تا رتبه هفتم را نیز دارد. در این میان، فولاد خوزستان بهعنوان دومین تولیدکننده بزرگ فولاد کشور، نقشی کلیدی در صادرات، اشتغال و ارزآوری ایفا میکند.
نشست خبری اخیر مدیرعامل شرکت فولاد خوزستان، با حضور چشمگیر و بیسابقه بیش از ۱۸۰ خبرنگار از رسانههای ملی و استانی، نقطه عطفی در تاریخ تعامل صنعت و جامعه در استان خوزستان رقم زد؛ نشستی که تنها یک رخداد رسانهای نبود، بلکه تجلی یک باور عمیق بود: فولاد خوزستان صرفاً یک بنگاه اقتصادی نیست، بلکه نهادی اجتماعی، ملی و مسئولیتپذیر است که خود را موظف به شفافسازی، پاسخگویی و گفتوگوی عمومی میداند.
امین ابراهیمی مدیرعامل شرکت فولاد خوزستان به همراه علیرضا مخبر دزفولی قائم مقام در امور ستادی و مسئولیتهای اجتماعی، مرتضی خاکبازانفرد معاون منابع انسانی و امور اجتماعی، محمد روزبهانی معاون حقوقی و قراردادها، سیدرضا هاشمیزاده مدیرحوزه دفتر مدیرعامل و محمد جامعی مدیر روابط عمومی ظهر روز سهشنبه ۷ مرداد ماه ۱۴۰۴ از پروژه تعاونی مسکن کارکنان در منطقه مهرشهر اهواز بازدید کردند.
مدیرعامل شرکت فولاد خوزستان و هیات همراه با فرماندهی انتظامی استان خوزستان دیدار و گفتوگو کرد.
امین ابراهیمی مدیرعامل شرکت فولاد خوزستان روز دوشنبه ۶ مردادماه ۱۴۰۴ در سالن کنفرانس ساختمان شهید سپهبد حاج قاسم سلیمانی در نشستی با حضور قائم مقام مدیرعامل در امور ستادی و مسولیتهای اجتماعی و جمعی از معاونان و مدیران ارشد این شرکت، از زحمات آنان در جنگ تحمیلی ۱۲ روزه تقدیر و تشکر نمود.
در شرایطی که اقتصاد ایران بیش از هر زمان دیگری نیازمند عقلانیت در سیاستگذاری، تقویت پیشرانهای تولید، ارتقا اشتغال و حفظ محیطزیست است، یکی از مهمترین واحدهای صنعتی کشور، یعنی شرکت فولاد خوزستان، با چالشی پیچیده، ناعادلانه و چندبُعدی دستوپنجه نرم میکند. چالشی که در ظاهر با عنوان قطعی برق و تنگنای انرژی شناخته میشود، اما در بنیان خود، بازتاب نگاه تقلیلگرایانهای است که بهجای درک جایگاه راهبردی این شرکت در معماری صنعتی و ژئوپلیتیکی ایران، آن را صرفاً یک «مصرفکننده انرژی» میبیند؛ نه…
در دل خوزستان، جایی که خاک و آفتاب و آب روزگاری نویدبخش توسعهای پایدار بودند، امروز پژواک خاموشی صنعت بهگوش میرسد؛ خاموشی نه ناشی از رکود جهانی یا تحریم خارجی، بلکه برخاسته از فقدان سیاستی روشن در تامین پایدار انرژی برای صنایعی که ستون فقرات اقتصاد کشور بهشمار میروند. در مرکز این بحران، صنایع فولادی استان ایستادهاند: صنایع مادر، پیشران توسعه، و شریانهای حیاتی اشتغال و زندگی هزاران خانواده.
عملکرد سهماهه نخست ۱۴۰۴ فولاد خوزستان حکایت از به ثمر نشستن راهبردهای مالی و عملیاتی این شرکت دارد؛ از رشد معنادار سود خالص و افزایش درآمدهای عملیاتی گرفته تا مدیریت هدفمند نقدینگی و سرمایهگذاریهای بلندمدت؛ .
تداوم ناترازی انرژی،فولاد خوزستان را از مدار توسعه به مرز هشدار رسانده است؛ هشدارهایی که از زبان مدیرعامل این شرکت شنیده شد، اما به گوش سیاستگذار نرسید.